Chociaż wszystkie te słowa odnoszą się do słyszenia, istnieją między nimi subtelne różnice:

 

* slyšet: To najbardziej ogólny czasownik oznaczający “słyszeć”: “Slyším zpěv ptáků, ale nemusím ho poslouchat.” (Słyszę śpiew ptaków, ale niekoniecznie go słucham.)

 

* poslouchat: Oznacza “słuchać” w sensie świadomego i celowego zwracania uwagi na dźwięki: “Poslouchám hudbu.” (Słucham muzyki. = Skupiam się na muzyce i jej słucham.)

• Poslouchej co ti říkám! – Posłuchaj, co do ciebie mówię! (Po polsku brzmi podobnie, ale dosłowne tłumaczenie to: Słuchaj, co do ciebie mówię!)

 

* poslechnout: To czasownik dokonany, który oznacza “posłuchać” czegoś do końca lub “usłuchać” kogoś. W znaczeniu “posłuchać” czegoś do końca jednak w zdecydowanej większości przypadków używamy zaimka si, tj.  poslechnout si: poslechnout si novou písničku – posłuchać nowej piosenki. Niemniej:

• Poslechl jsem tě ve všem, co jsi mi říkal. –  Słuchałem cię we wszystkim, co mi mówiłeś. (Mowa o wysłuchaniu rady)

 

* poslechnout si: To połączenie czasownika “poslechnout” z partykułą “si”, które podkreśla, że słuchanie jest dla przyjemności, z własnej woli, lub po prostu zorientowane na siebie. Jak już jednak wspomniano, takie użycie z partykułą jest bardzo powszechne w języku czeskim: Poslechnu si novou písničku. – Posłucham nowej piosenki.

 

Podsumowując:
* slyšet: słyszeć (ogólnie)
* poslouchat: słuchać (świadomie)
* poslechnout: posłuchać do końca / usłuchać
* poslechnout si: posłuchać dla przyjemności

• Po polsku o Czechach, czeskim. Korepetycje, tłumaczenia - +48 797 387 541