To zjawisko w języku czeskim jest bardzo powszechne i niezwykle przydatne w codziennej rozmowie. Czesi uwielbiają tworzyć rzeczowniki od nazw liter, dodając do nich końcówkę -čko lub -ko. Są to zawsze rzeczowniki rodzaju nijakiego (to áčko, to béčko). Służą one do nazwania wszystkiego, co ma kształt danej litery, zaczyna się na nią, jest z nią … Continue reading Áčko, béčko, céčko, čéčko, … elko, …, zetko? →